හැම අවුරුද්දෙම වෙසක් එකට ඇට්ලන්ටා පන්සලට ගියා. ඒත් මේ පාර ඒක කරන්න බැරිව ගියේ මට මගෙ විෂය සම්බන්ධයෙන් පැවැත්වුන සමුළුවකට සහභාගී වීමට තිබුනු නිසා. පන්සල් යන්න බැරි වීම නං ලොකු පාඩුවක්. ජෝ’ජියා ප්‍රාන්තයේ අට්ලන්ටා පන්සල තියෙන්නෙ මා සිටින තැනට හැතැප්ම තුන්සීයක් පමණ ඈත. රිය පදවා ගෙන යනවා නම් පැය හයකට මදක් අඩු කාළයක් ගත වනවා. ඒ නිසා නිතරම පන්සල් යාමට හැකියාවක් නෑ. අවුරුද්දකට වරක් හෝ දෙවරක් තමයි පන්සල් යන්නෙ. හැබැයි ඇට්ලන්ටා අවට වෙසෙන අයට නම් පන්සල ලොකු භාග්‍යයක්. එහි හාමුදුරුවරු තුන් නමක් වැඩ වාසය කරන අතර ඉරිදා දිනයන් වල දහම් පාසලක් ද, හැම පොය දිනයකම සීල ව්‍යපාරයක් ද, කඨින පිංකම් ආදී වතාවත් ද සිදුවේ. උත්සහ කරල බලමු පොසොන් එකට වත් යන්න. ඔහොම ඉන්න අතර අහම්ඹෙන් වගෙ ලස්සන ගීතයක් අහන්න ලැබුන අද දවල්. ඒ ගීතය ගායනා කරන්නෙ හැරිස් විජේසිංහ සමග දීපිකා ප්‍රියදර්ශිණී පිරිස්. ගේය පද රවී සිරිවර්ධන වන අතර සංගීතය රෝහණ වීරසිංහ ගෙන් ය.

[flv:SithaPura.flv 425 355]

සිත පුරා සසළයි හැඟුම්
කඳුළු ඇස ගෙන දෙයි රිදුම
නොතේරෙන කවියක් වගෙ මට ජීවිතේ

නොගෙන සැක සංකා හිතින්
සිහි කරන් බුදු ගුණ නිතින්
නුඹේ සිත සංසුන් තැනක් වෙයි මගෙ දුවේ

තරඟ පිටියකි බලන දස අත
කෙලෙස ඉන්න ද ඉන් මිදී සතුටින්

නොයන් සසළව අවට ලොව දැක
ළගා කර ගනු ‍මැන දුවේ තෙරුවන්

අහිමි දා යස ඉසුරු අතමිට
ඉතිරි වෙද බිතුරූ වගේ මිතුරන්

නොවී දුක් හැසිරෙන්න දහමෙහි
තුණුරුවන් ගෙන එයි දුවේ සැනසුම්

පියකු දියණියකට දෙන ඔවදනක් ලෙස දිග හැරෙන මෙම පද වැල මානාව පෙළ ගස්වා ‍තිබේ. ඉතිං හිත පැහැර ගත්තු ගීතයක් දෙකකු ත් මගේ බ්ලොග සටහනේ තබන්නයි අදහස ෴